Erin.....en eruit!

Het was afgelopen donderdag op de kop af 5 weken geleden dat bij mij een nieuwe heup geplaatst is. Op zich vordert het herstelproces voorspoedig. Ik loop nog op twee krukken, maar kan me daar goed mee verplaatsen. De Quest stond me al een beetje aan te kijken en op donderdag moest het er maar van komen. Als ik erin kon komen, zou ik weer kunnen gaan fietsen. Maar.......kom ik er ook uit?
De vrijheidsgraden in de heup waren naar mijn idee voldoende......met de fietsbroek aan richting garage....been beetje omhoog tillen...en voorzichtig rechterbeen in de Quest laten verdwijnen. Rechtuit steken.....andere been naar binnen...en rustig laten zakken. IK ZIT! Voeten op de pedalen...en rond draaien. LUKT OOK! Dat biedt mogelijkheden. Nu er nog uit. OOK DAT LUKT!
Fantastisch. Dat betekent dat ik weer kan fietsen!
Vanmorgen de daad bij het woord gevoegd. Tijdens mijn tocht miste ik twee dingen: Conditie, maar las net al dat Quemo daar ook last van had.....en ik miste de pijn aan mijn rechterheup. Die kon ik overigens missen als kiespijn. Ik kom thuis na een rondje van 15 km met een gemiddelde van 30.1....valt dus mee. Morgen weer een ritje, klein stukje verder. Vanaf nu weer kilometers maken en klaar maken voor de oliebollentocht op 27 december. Moet lukken.

Tien dagen onderweg.

Mijn heupoperatie is inmiddels tien dagen geleden. De ergste pijn is verdwenen, de wond geneest goed. Per dag loop ik 3 x 10 minuten om de benen maar in beweging te houden en om al teveel spierverlies tegen te gaan. Als ik langs de Quest loop zou ik het liefst proberen om erin te kruipen.....dat eerst zou denk ik lukken.....Eruit absoluut niet. Het lichaam sputtert aan alle kanten tegen, alleen de gedachte al. En toch...........27 (of 28) december......OLIEBOLLENTOCHT. Ik heb me maar ingeschreven. Een prachtig doel om naar toe te werken.

Tijd voor revalidatie......

Zo, eerste horde is genomen. Afgelopen donderdag is mijn rechterheup vervangen door een volledige prothese. Operatie ging voorspoedig, heb zelf mee kunnen kijken. Buitengewoon interessant. De kop van mijn heup was behoorlijk kaal, absoluut toe aan vervanging. In de avond wat koorts gekregen, plassen ging even niet....maar daar zijn andere oplossingen voor, hoewel dat wel een pijnlijke is. Maar goed...de blaas moet geleegd worden. Op vrijdagmorgen de drain en infuus eruit en voorzichtig de eerste stapjes achter een looprek gemaakt. Aangezien ze in een ziekenhuis geen kostgangers houden, moest ik op zaterdagmorgen traplopen met krukken en in de middag mocht ik al weer huiswaarts. Bedje in de kamer en 3 keer per dag een stukje lopen. Ik moet zeggen dat je een aardige jas uit doet tijdens zo'n operatie. Was er bewust in gegaan met een goede conditie opgebouwd in de Quest, maar nu al moe van 300 meter lopen. Maar goed...elke stap is een stap naar herstel! Hoop dat ik de oliebollentocht mee kan maken, maar mogelijk komt deze te vroeg. Anders maar hier in de buurt organiseren.

Hartritme in de racekap!

Afgelopen week had ik een Sinner racekap op proef, met dank aan Geert vd Steeg uit De Cocksdorp. Het eerste, langere,  ritje naar mijn werk ging gepaard met vochtig weer en mist. Door minder zicht was ik genoodzaakt het vizier iets open te zetten. Op zich reed het comfortabel, een kleine rammel van het vizier daar gelaten. Maarrrrr.....ook een PR op het woon/werktraject....pak aan!!

Op dinsdagmorgen andermaal de racekap erop. Bij het bereiken van het hoogste punt van de Gorinchemse brug sloeg mijn hart op hol. Op zich niet een geheel nieuw fenomeen, had dit wel vaker gehad. Meestal verdwijnt het na een minuut of 4. Dinsdag echter niet. Na een half uur de huisarts laten komen, die me vervolgens vertelde dat ik naar het ziekenhuis moest....met de ambulance. Op dat moment raasde mijn hart nog steeds met een ritme van 195 slagen door mijn hart. Door de ambulancebroeders werd een ECG gemaakt, de beste actie van die dag. In het ziekenhuis werd geconstateerd dat ik een aangeboren hartafwijking heb, ongevaarlijk, maar wel vervelend..... AVNTR...in burgertaal een electriciteitdraadje teveel, waardoor het hart de ventrikels niet gecontroleerd aanstuurt...en een soort rotonde ontstaat. Na een dagje ziekenhuis aan het eind van de middag weer naar huis, doodmoe, maar wel gelukkig dat ik wist wat zich afgespeeld had.

http://www.youtube.com/watch?v=FYJrIczdk2s


Alle medische perikelen ten einde? Nou nee, ...... donderdag as. wordt er een nieuwe rechterheup geplaatst waardoor ik de Quest een poosje moet laten staan. Dus beste lezers, het wordt even stil. Ik houd u op de hoogte van het herstel. Hopelijk in januari weer in de Quest.

De reden waarom ik fiets

Dat is dus eigenlijk een hele simpele. Als je onderstaand plaatje ziet is elke verdere tekst overbodig.

De man van tienduizend euro!

De kogel is door de kerk. De pijn in mijn rechterheup neemt dermate vormen aan dat deze hinderlijk is in het dagelijks leven, met name in de nacht. Het wrange aan het hele verhaal is dat ik nauwelijks last heb als ik fiets. Het betekent in ieder geval dat ik 17 oktober het ziekenhuis in ga om een volledige prothese aan de rechterheup te krijgen....... a raison van 10.000 euries. Het herstel zal wel enige tijd in beslag nemen. M.a.w...even niet in de Quest. Ik vertrouw er maar op dat ik na de operatie makkelijker beweeg dan voor de operatie. Vanaf nu nog flink aan de bak om in ieder geval fysiek goed de operatie in te gaan.

Introductie van de nieuwe RaceCap!

Met een enigszins jaloerse blik kijk ik vaak naar de racekap van Wim Schermer en anderen. Ik kan er heel kort over zijn. Op het ogenblik bezit ik nog niet het geld om zo'n kap aan te schaffen. Maar......dat wil niet zeggen dat ik zelf niet een oplossing zou kunnen vinden voor een  kilometer snelheid extra.

Toevalligerwijs ontdekte dat mijn eigen racecap een positieve invloed op de snelheid van mijn Quest heeft. Dit overigens wel in combinatie met het minivizier. Normaal gesproken reed ik eerst zonder cap. Op een goede zonnige dag pakte ik de cap die ik vorig jaar tijdens de Paralympische Spelen van NOC/NSF gekregen had. Deze zat in het door mij ontvangen kledingpakket. Aangesloten op het minivizier zorgt de cap voor minder turbulentie, minder windgeruis en meer snelheid.

Vreest niet Wim.......als ik genoeg gespaard heb, komt mijn bestelling voor de Racekap er echt wel!